เดอะ ฮอบบิท
ข้าเตือนแล้ว
คบพวกคนแคระจะเป็นยังไง
นี่พวกมันก่อเรื่องแล้ว
มันปลุกมังกร
เอาหายนะมาเทลง บนหัวเรา
เร็วเข้า
ช่วยกันเร็ว
เร็วๆ
ข้าพยายามจะเผ่นไปอยู่นี่
ระวังด้วยล่ะ
หนังสือไม่ต้อง ของมีค่าเอามาให้หมด
ท่านไม่คิดจะรักษาเมืองเลยหรือ
จะรักษาไหวเรอะ
- เอาทองเหอะ - เจ้าเมืองสั่งแล้ว ไปเร็ว
- พ่อ - เร็วๆ ต้องไปแล้ว
กองขึ้นไป
ไม่มีเวลา เราต้องหนีแล้ว
- พยุงเขา - ลุกขึ้นไอ้น้อง
- เร็วเข้า - ไม่เป็นไร ข้าเดินได้
- ให้เร็วที่สุด - เราไม่ไป
ถ้าไม่มีพ่อไปด้วย
เจ้าอยู่ที่นี่ พี่น้องเจ้าต้องตาย
พ่อเจ้าต้องการอย่างนั้นรึ
เปิด
ประตู
ได้ยินไหม
ข้าเห็นมังกร
ดู
ลงมา เดี๋ยวนี้
- ส่งมือมา - เร็วๆ ต้องไปแล้ว
รีบมา
คิลี เร็วเข้า
- มันอยู่ที่โค้งน้ำ - ไปกันเร็ว
มังกร
จ้วงเข้า จ้วงเข้า
เร็วๆ เลย
ก็อยากพา
พาชาวเมืองหนีไปด้วย แต่มันไม่..
- คุ้ม เห็นด้วย เจ้านาย - ช่วยด้วย
ช่วยด้วย
ระวัง
ไปเร็ว
เร็วกว่านี้
ทองข้า ทองข้า
น้ำหนักเกิน
เราต้องทิ้งอะไรไปบ้าง
ถูกต้อง
อัลฟริด
ด่วนด่วน ด่วนด่วน
ช่างน่าเวทนา
พ่อ
เขายิงมัน
- เขายิงถูกมังกร เขายิงมัน - ไม่
ข้าเห็น เขายิงโดนมัน
ธนูเขาไม่ทะลุหนังมังกร
ไม่มีสิ่งใดทำได้
จะทำอะไรน่ะ
- กลับมา เบอิน - เบอิน
เบอิน
- เบอิน - ปล่อยเขาไป
เรากลับไปไม่ได้
เบอิน
พ่อ
เบอิน เจ้ามาทำอะไร ทำไมไม่หนี
เจ้าควรจะหนีไป
- ข้ามาช่วยพ่อ - ไม่
ไม่มีอะไรหยุดมันได้แล้ว
นี่ไง
เบอิน
เจ้ารีบไป
ไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้
พ่อ
เบอิน
หยุดเรือ หยุด หยุด
หยุด หยุด
เจ้าเป็นใคร
บังอาจเผยอหน้า
สู้กับข้า
มันช่างน่าสมเพชยิ่งนัก
เจ้าจะทำอะไรหรือ
มือธนู
เจ้า
ถูกถีบหัวส่ง
ไม่มีใครมาช่วย
โอกาสทองของเรา ไป
ไป
ออกไปแม่นั้าใหญ่เลย
นั่น
ลูกชายเจ้าหรือ
เจ้าไม่มีทาง
ช่วยมันจากไฟของข้า
มันจะต้อง...
ถูกเผา
นิ่งๆ นะ ลูกพ่อ
นิ่งไว้
บอกข้าซิ
เจ้าสวะ
เจ้าจะท้าทายข้า ได้อย่างไร
เจ้าไม่มีสิ่งใดเหลือ
นอกเสียจาก...
ความตาย
เบอิน
มองมาที่พ่อ
เจ้าจงมองพ่อ
เบี่ยงไปทางซ้ายของเจ้า
นั่นล่ะ
เบอิน เกาะไว้
เสียงอะไร
เกิดอะไรขึ้น
มันตกลงมา ข้าเห็น
มันตายแล้ว
สม็อกตายแล้ว
ให้เคราดกตาย
จริงอย่างเขาว่านะ
ดูนั่นสิ
นกเรเวนแห่งเอเรบอร์ บินกลับภูเขาแล้ว
ใช่
ข่าวจะแพร่สะพัดไป
ในอีกไม่นาน
ทุกคนในมิดเดิ้ลเอิร์ธ จะรู้ว่า...
มังกรสม็อกตายแล้ว
สงคราม 5 ทัพ
ท่านมิได้
อยู่ลำพัง
มิธรันเดียร์
ใครก็ได้
ช่วยด้วย
ช่วยข้าด้วย
ไปทางโน้น
พ่อ
- พ่อ - พ่อ
ทำไมลงโทษข้า
ธอเรียล
คิลี
มาเถอะ
เราจะไปกันแล้ว
พวกของเจ้าเรียกแล้ว เจ้าไปเถอะ
ไปกับข้า
ข้ารู้ใจตัวเอง ข้าไม่กลัว
เจ้าทำให้ข้ารู้สึกว่ามีชีวิต
ไม่ได้หรอก
ธอเรียล
ข้ารักเจ้า
ข้าไม่รู้ภาษาเจ้าหรอก
ข้าว่าเจ้ารู้
นายท่านเลโกลัส
ลาจากเจ้าคนแคระไปซะ
ที่ของเจ้า คือที่อื่น
เก็บไว้
คำสัญญาเรา
นี่ผ้าแห้ง เอาไปเผื่อใช้
- ขอบใจ - นี่
เอาให้ข้าผืนนึง
ข้าหนาว
จะตายอยู่แล้ว
แกก็ไปหาเองสิ
แกไม่ได้ใหญ่โตแล้ว อัลฟริด ลิคสปิตเทิล
งั้นแกก็คิดผิด
ตอนนี้ไม่มีเจ้าเมือง
อำนาจบริหาร ก็ต้องส่งต่อ...
มาให้รักษาการณ์ นั่นคือข้า
เอาผ้าห่มมาให้ข้า
รักษาการณ์เจ้าเมืองเรอะ
อย่าให้ข้าเลยวะ
แกมันไอ้โจรห้าร้อย
ข้าตาย
ก็ไม่ก้มหัวให้แก
ถ้าแกอยากตาย ข้าจัดให้
ถ้าเป็นเจ้า ข้าจะไม่ก่อศัตรู ไม่ใช่ตอนนี้
- พ่อ - มานี่
พ่อยังไม่ตาย
ไม่เป็นไรแล้วลูก
คนยิงธนูคือบาร์ด เขาฆ่ามังกร
ข้าเห็นกับตา
เขาฆ่ามังกร
ยิงมันตาย
ด้วยธนูดำ
ขอบคุณ บาร์ด
ขอบคุณ
ท่านช่วยเราทุกคน
พระคุ้มครอง
ส่งเสียงไชโย แด่นักล่ามังกร
ส่งเสียงไชโย
พระเจ้าบาร์ด
ข้าพูดไม่รู้ตั้งกี่หนแล้ว
นี่แหละชาติบุรุษผู้สูงส่ง
- เกิดมาเป็นผู้นำ - อย่าเรียกข้าอย่างนั้น
ข้าไม่ใช่
เจ้าเมืองที่นี่
เขาอยู่ที่ไหน
- เจ้าเมือง - ดิ่งไปนอน ก้นแม่น้ำอันดูอิน
กับเรือขนทองนั่นแน่ะ
แกน่ะตัวรู้ดี
ช่วยเขาโกย
- สมบัติหนี - เปล่า
ข้าพยายามห้ามเขา
- โกหก - ขี้โกง
เจ้าชั้นต่ำ
ข้าขอร้อง ข้าอ้อนวอน...
ขับไล่มันไป
- ลงโทษมัน - ข้าบอก "เจ้าเมือง...
อย่านะ ไม่นะ"
นึกถึงเด็กตาดำๆ เถอะ
แขวนคอมัน
เห็นแก่เด็กตาดำๆ กันมั่งรึเปล่า
แขวนคอมันกับต้นไม้
- แขวนคอมัน - ฆ่ามัน
พอแล้ว ปล่อยเขาเถอะ
ปล่อยเขา
มองดูรอบตัวสิ
ยังมีคน
ตายไม่พออีกหรือ
หน้าหนาวใกล้มาแล้ว
เราต้องพึ่งตัวเอง
ช่วยคนป่วย คนที่ช่วยตัวเองไม่ได้
คนที่ยืนไหว ต้องช่วยดูแลคนเจ็บ
คนที่ยังมีแรง ตามข้ามา
เก็บข้าวของที่ยังใช้ได้
แล้วจากนั้นทำยังไง
เราต้องหาที่พัก
นี่
บอมเบอร์
ไบเฟอร์
มีใครอยู่ไหม
เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยว
- นั่นบิลโบ - เขายังไม่ตาย
หยุด หยุด
หยุด
เจ้าต้องออกไป
เราทุกคนต้องออกไป
เราเพิ่งมาถึงเนี่ย
ข้าพูดกับเขาแล้ว แต่เขาไม่ฟัง
- หมายความว่าไง พูดกับใคร - ธอริน
ธอริน อยู่ห้องนั้นหลายวัน
เขาไม่นอน แทบไม่ยอมกิน
เขาไม่เป็นคนเดิม ไม่ใช่คนเดิม
มันเป็นเพราะที่นี่ มีโรคบางอย่างอยู่ที่นี่
โรคหรือ
โรคอะไรกันล่ะ
ฟิลี
ทอง
ทองมากเกินคณานับ
เกินความโศกเศร้า
ตรอมตรม
จงดู
ท้องพระคลัง
ขุมทรัพย์ที่ยิ่งใหญ่แห่งธรอร์
ขอต้อนรับ
หลานชายของข้า
สู่อาณาจักร
แห่งเอเรบอร์
บาลิน
คิลี
โชคดีจริง ไม่ตายกันนะ
บอมเบอร์
ดวงแข็งปั้ก
- หาเจอรึยัง - ไม่มีวี่แวว
ไม่เจออะไรเลย
- หาต่อไป - เพชรอาจอยู่ตรงไหนก็ได้
อาร์เคนสโตน ต้องอยู่ในห้องนี้
- หาให้เจอ - ได้ยินเขา
- สั่งแล้วนะ - ทุกคน
ห้ามพักจนกว่า
จะหาเจอ
ข้าเกือบจะยอม
ให้เจ้าเอามันไป
ก็เพียง
เพื่อจะเห็นโอเคนชีลด์
ทรมาน
เพื่อจะดูมัน
ทำลายเขา
ดูมันบิดเบี้ยว
หัวใจของเขา
จนกระทั่ง สติวิปลาส
มาข้าช่วย
เอาเฉพาะของที่จำเป็น
เราต้องเดินทางกันอีกไกล
เจ้าจะไปไหน
มีสถานที่เดียว
ภูเขาเอเรบอร์
ปัญญาแหลมคมจริงๆ
เราลี้ภัยอยู่ในภูเขาได้
เหม็นสาบมังกร แต่ให้พวกผู้หญิง ปัดกวาดได้
ที่ปลอดภัย แห้งอุ่นนอนได้
และข้าวของเครื่องใช้
ที่นอน เสื้อผ้า
ทองเป็นตัน
ทองในภูเขานั้น ต้องคำสาป
เราต้องการแค่ตามสัญญา
เพื่อเอามาตั้งต้น
ชีวิตใหม่
นี่ แบกไป
ข่าวการตายสม็อก จะลือไปทั่วทุกที่
ใช่
ทุกคนจะแห่มาที่ภูเขา
เพื่อแย่งสมบัติ
เพื่อยึดที่มั่น
ท่านรู้อะไรอีก
ยังไม่มีอะไรแน่ชัด
สิ่งที่ข้ากลัว อาจจะมา
พวกเอลฟ์แดนไพร
เจ้าชายกับนางเอลฟ์....
ตามรอยเรา ไปเมืองทะเลสาบ
เจ้าฆ่าพวกมันแล้วใช่ไหม
มันหนีไป...
กรีดร้องราวกับคนขลาด
เจ้าหน้าโง่ มันจะกลับมา
พร้อมกองทัพเอลฟ์
ไปแจ้งข่าว
ที่กุนดาบาด...
ส่งกองทัพประดาหน้ามา
เอลฟ์
มนุษย์
คนแคระ
ภูเขานี้คือ
สุสานของพวกมัน
สู่สงคราม
ท่านเห็นอะไรงั้นหรือ
ออร์คที่ถูกข้าไล่ออกจากเมือง ข้ารู้มันคือใคร
บอล์ก สมุนของเจ้าอาซ็อก
ฝูงวอร์กรอมันอยู่ นอกเมืองเอสการอธ
มันเล็ดลอดขึ้นเหนือ
มันมีเครื่องหมาย
ที่ข้าไม่เคยเห็น มานานแล้ว
เครื่องหมายกุนดาบาด
กุนดาบาด
แหล่งซ่องสุมออร์ค
แถวเทือกเขามิสตี้
นายท่านเลโกลัส
ข้ารับคำสั่งมาจากพระบิดา
เรียกตัวท่านกลับไปทันที
มาเถอะ ธอเรียล
นายท่าน...
ธอเรียลถูกเนรเทศ
เนรเทศรึ
เจ้าไปบอกพ่อข้า
หากไม่มีที่ให้ธอเรียล ก็ไม่มีที่ของข้า
เลโกลัส
มันเป็นคำสั่งราชา
ใช่ เขาเป็นราชา
แต่ไม่ใช่
เจ้าหัวใจข้า
ข้าจะขึ้นเหนือ เจ้าไปกับข้า
ไปไหน
กุนดาบาด
คาถาช่วยเจ้าไม่ได้หรอก ไอ้เฒ่า
ที่นี่ถิ่นอาคมเจ้านายข้า
จงตายซะ พ่อมด
แหวนสามวง แด่กษัตริย์พรายใต้แผ่นฟ้า
เจ็ดวงแด่เจ้าชาวแคระ ในท้องพระโรงศิลา
เก้า
มนุษย์ถูกกำหนดให้มรณา
เจ้าไม่อาจต่อสู้ความมืด
แสงของเจ้าจางหมอง
หนึ่งแสง...
โดดเดี่ยวในความมืด
ข้าไม่ได้มาคนเดียว
ต้องการความช่วยเหลือไหม ท่านหญิง
นอนเป็นศพ
ก็ดีอยู่แล้ว
มิธรันเดียร์
ฟื้นสิ
เขาอยู่ที่นี่
ใช่
จอมมารกลับมาแล้ว
แกนดัล์ฟ
ขึ้นมา
เขาอ่อนแอ
เขาอยู่ที่นี่ไม่ได้ มันสูบพลังชีวิตเขา
ไป
เร็วเข้า
ไปกับข้าเถอะ ท่านหญิง
ไป
มันเริ่มขึ้นแล้ว
ฝ่ายบูรพาจักพ่ายแพ้
อาณาจักรแองมาร์จักเกรียงไกร
เวลาของเอลฟ์มลายสิ้น
เมื่อยุคออร์คเรืองอำนาจ
เจ้าไม่มี
อำนาจที่นี่
เจ้าทาสรับใช้มอร์กอธ
เจ้า
คือผู้ไร้ชื่อ
ไร้หน้า
ไร้รูปกาย
จงกลับไปยังอเวจี...
ที่เจ้าจากมา
เราหลงกลมัน
วิญญาณของเซารอนยังอยู่
และถูกขับไล่ไปแล้ว
เขาจะเข้าแดนตะวันออก
ต้องแจ้งข่าว
กอนดอร์
จัดวางกำลังรอบกำแพงมอร์ดอร์
ไม่
ดูแลท่านหญิงกาลาเดรียล
นางใช้พลังไปมาก
ความแข็งแกร่งเริ่มสลาย
พานางไปลอธลอริเอน
นายท่านซารูมาน
เราต้องตามล่าเขา
และทำลายให้สิ้นซาก
ไม่มีแหวนแห่งอำนาจ
เซารอนไม่สามารถ ยึดครองมิดเดิ้ลเอิร์ธได้อีก
ไปเถอะ
ข้าจัดการเซารอนเอง
- ข้าต้องการม้า - อะไรนะ
แกนดัล์ฟ
- เจ้าจะไปไหนล่ะ - ไปเตือนที่เอเรบอร์
พวกเขาไม่รู้ว่าอะไรกำลังไปหา
ข้าเห็นมัน
กับตา กองทัพออร์ค แห่มาเหมือนห่าฝน
เจ้าไประดมพวกเรา นกและสัตว์ทั้งหลาย
สงครามชิงขุนเขากำลังจะเริ่มขึ้น
มันต้องอยู่ในท้องพระโรง
ข้าแน่ใจ
เราค้นไม่รู้กี่ครั้งแล้ว
ยังไม่พอ
ธอริน ทุกคนต้องการหาเพชรเม็ดนั้น
แต่ก็ยังหามันไม่เจอ
ท่านสงสัยว่า จะมีใครแอบเอาไปหรือเปล่า
เพชรอาร์เคนสโตน...
เป็นสิทธิ์ของพวกเราทุกคน
มันคือเพชรของราชา
ข้าไม่ใช่ราชาหรือ
จงจำไว้
หากใครเจอมันแล้ว...
ไม่เอามาให้ข้า
ข้าจะถือเป็นแค้น
โรคไข้มังกร
ข้าเคยเห็นมาแล้ว
สีหน้านั้น
ความโลภอย่างบ้าคลั่ง
ความรักริษยารุนแรง บิลโบ
มันเคยทำให้ปู่เขาเป็นบ้า
แล้วถ้าธอริน...
ได้เพชรอาร์เคนสโตน
หรือถ้า
เขาเจอมัน
เขาจะหายไหม
เพชรยอดมงกุฏ
มันคือที่สุดของความมั่งคั่ง
มันจะให้อำนาจ
แก่ผู้ครอบครอง
มันจะหยุดความบ้าเขาไหม
ไม่ ไอ้หนุ่ม
ข้าว่าเขาจะเป็นหนักกว่าเดิม
เป็นการดีที่สุด...
ให้มันหายไปตลอดกาล
นั่นอะไร
ในมือเจ้า
ไม่มีอะไร
เอาให้ข้าดู
ข้าเก็บมาจากสวนบีออร์น
เจ้าเอาติดตัวมาตลอด
ข้าจะเอาไปปลูก ในสวนบ้านข้า
ที่แบ็กเอนด์
ของน้อยค่าที่จะเอากลับไชร์
สักวันมันจะเติบโต
และทุกครั้งที่เห็นมันข้าจะจำได้
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ทั้งดีและแย่
และข้าโชคดีแค่ไหนที่ได้กลับบ้าน
ธอริน ข้าเอ่อ...
ธอริน
ชาวเมืองทะเลสาบที่รอด...
กำลังหลั่งไหลมาที่เดล
มากันเป็นร้อยๆ คน
เรียกทุกคนไปประตูใหญ่
ไปประตูใหญ่
เดี๋ยวนี้
เร็วเข้า
- ทุกคน เดินต่อไป - ท่านขอรับ
ท่านขอรับ
บนนี้
ท่านขอรับ มีโคมจุดอยู่แล้ว
แปลว่า...
คณะของธอรินโอเคนชีลด์รอด
รอดหรือ
แปลว่าคนแคระอยู่กับทองคำในภูเขา
ไม่เป็นไร อัลฟริด
ทองคำมีมากพอแบ่งปันทุกคน
ตั้งค่ายที่นี่
แยกกันหาที่พัก
ก่อกองไฟด้วย
- รีบๆ จัดที่เข้า - อัลฟริด
เจ้าเฝ้า
ยามกลางคืน
ข้างบนนั้น
นั่นแหละ
ป้อมจะต้องมั่นคง ก่อนอาทิตย์ขึ้น
ภูเขานี้ ครั้งหนึ่งเคยแข็งแกร่ง
ข้าจะไม่ให้ใครยึดมันไปอีก
ชาวเมืองไม่ได้มีสิ่งใดเลย
พวกเขามาขอความช่วยเหลือ
เพราะสูญเสียทุกสิ่ง
อย่าบอกข้าว่าพวกเขาสูญเสียอะไร
ข้ารู้จักความลำบาก มากกว่าพวกมัน
คนที่รอดมังกรมาได้
ควรจะดีใจ
มีชีวิตรอดได้
ก็บุญแล้ว
เอาหินมาอีก
กองหินขึ้นไปดันประตู
- เด็กๆ หิวจะแย่แล้ว - เราต้องการอาหาร
- เราจะอยู่ได้ไม่ถึงสามวัน - บาร์ด
- ของมีไม่พอ - ทำเท่าที่ได้ เพอร์ซี่
ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง
เราต้องการนั้า
ดูแลเด็ก คนเจ็บ และผู้หญิงก่อน
หวัดดี อัลฟริด
กลางคืนมีอะไรไหม
เงียบกริบซิขอรับ
ไม่มีสิ่งใดผ่านข้าไปได้
นอกจากกองทัพเอลฟ์เต็มอัตราศึก
ธรันดูอิล ไม่คิดว่า
- จะเจอท่านที่นี่ - ข่าวว่าเจ้าต้องการให้ช่วย
เอาไปเลย
อีกอันนึง
ท่านมาช่วยเรา
ข้าไม่รู้จะขอบคุณยังไง
เจ้าไม่จำเป็นต้องขอบคุณ
ข้าไม่ได้มาเพื่อช่วยเจ้า
ข้ามาเพื่อทวงสิ่งที่เป็นของข้า
ในภูเขามีอัญมณีซึ่งข้าปรารถนา
มณีขาวพิสุทธิ์ดุจแสงดาว
เพชรแห่งลาสกาเลน
ข้ารู้ ราชาเอลฟ์ยินดีจ่ายไม่อั้น เพื่อสิ่งนี้
เดี๋ยว โปรดรอก่อน
ท่านจะไปรบเพื่อเพชรเพียงไม่กี่เม็ด
มรุดกตระกูลข้า ไม่ใช่สิงของที่มองข้ามได้
เรามีจุดหมายร่วมกัน
คนของข้า
มีสิทธิ์ในสมบัติใต้ภูเขานั้น
ขอให้ข้า
ไปคุยกับธอริน
เจ้าจะไปเจรจากับคนแคระรึ
เพื่อเลี่ยงสงคราม
ใช่
ผลงานเราก็ไม่เลวนะ
มาเถอะ
ท่านธอริน บุตรแห่งธราอิน
เรายินดีที่ท่านยังมีชีวิตอยู่
ทำไมเจ้านัาอาวุธ
ประชิดเมืองกษัตริย์ใต้ขุนเขา
แล้วทำไมกษัตริย์ใต้ขุนเขา จึงปิดเมือง
เหมือนเช่นโจรซ่อนในรัง
อาจเป็นเพราะข้าเกรงว่าจะถูกปล้น
ธอริน
เราไม่ได้มาปล้นท่าน
แค่เรียกร้อง ส่วนแบ่งที่เป็นธรรม
ท่านจะไม่พูดกับข้ารึ
พูดมาข้าฟังอยู่
ข้าเป็นตัวแทนชาวเมือง
ขอให้ท่านปฎิบัติตามสัญญา
แบ่งสมบัติ...
เพื่อให้พวกเขาไปสร้างชีวิตใหม่
ข้าไม่เจรจากับใคร...
ที่ถืออาวุธขู่บุกบ้านข้า
กองทัพเอลฟ์จะจู่โจม หากเราตกลงกันไม่ได้
ข้าไม่กลัวคำขู่ของเจ้า
สติของท่านหายไปไหน
มันไม่บอกท่านหรือ ว่าเรามีสิทธิ์
คนของข้าช่วยเหลือท่าน
ท่านนัาหายนะ และความตายมาสู่พวกเขา
ชาวเมืองไม่ได้ช่วยเรา พวกเขาหวังแค่สมบัติ
แต่ท่านรับข้อตกลง
ข้อตกลงหรือ
เราจัาต้องเอาสมบัติ
ไปแลกผ้าห่มกับอาหาร
เอาอิสรภาพไปแลกกับอนาคตคืนมา
นั่นคือแลกอย่างเป็นธรรมหรือ
บอกข้าซิ
บาร์ดผู้ฆ่ามังกร
ทำไมข้าต้องทำตามข้อตกลง
เพราะท่านให้คำมั่นสัญญาไว้
มันไม่มีความหมายเลยรึไง
จงไปเสีย
ก่อนที่ธนูเราจะยิง
ออกไป
ท่านกำลังทำอะไร
ท่านรบกับเขาไม่ได้
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้า
ขอโทษนะ เผื่อว่าท่าน ไม่ทันเห็นกองทัพเอลฟ์
และชาวประมงที่โกรธแค้น หลายร้อยคน
คนของเราน้อยกว่าเขามาก
ก็อีกไม่นานหรอก
หมายความว่าอะไร
มันก็หมายความว่า...
เจ้าอย่ามองคนแคระ ว่าไร้น้ำยา
เรายึดเอเรบอร์คืนได้แล้ว
ตอนนี้
เราจะปกป้องมัน
เขาจะไม่แบ่งสิ่งใดให้เรา
เสียดายจริงๆ
แต่เจ้า
- ก็พยายามแล้ว - ข้าไม่เข้าใจเลย
ทำไม
ทำไมเขาถึงอยากจะรบ
เปล่าประโยชน์ ที่จะพูดกับพวกเขา
คนพวกนี้
เข้าใจเพียงสิ่งเดียว
จู่โจมเมื่อฟ้าสว่าง
จะเข้าร่วมกับเราไหม
นายแบ๊กกิ้นส์ มานี่
เจ้าจะต้องใช้มัน
ใส่ไว้ซะ
เสื้อเกราะทำจากเหล็กผสมเงิน
มิธทริล
บรรพบุรุษข้าเรียกมันเช่นนั้น
คมดาบฟันไม่เข้า
ข้าดูผิดที่ผิดทางนะ
ข้าไม่ใช่นักรบ ข้าเป็นฮอบบิท
มันคือของขวัญ
รางวัลของมิตรภาพ
เพื่อนแท้มันหายาก
ข้าตามืดบอด
ตอนนี้ข้าเริ่มตาสว่าง
ข้าถูกทรยศ
ทรยศ
เพชรอาร์เคนสโตนไง
พวกเขาคนหนึ่งเอาไป
หนึ่งในนั้นหักหลังข้า
ธอริน
ภารกิจเราสำเร็จ ท่านได้เอเรบอร์แล้ว
ยังไม่พออีกหรือ
ข้าถูกพี่น้องทรยศ
แล้วท่านให้สัญญากับชาวเมือง
ทรัพย์สมบัตินี้
มีค่ากว่าเกียรติของท่านหรือ
เกียรติของเรา ธอริน ข้าก็อยู่ ข้ารับปากด้วย
เรื่องนั้นข้าขอบใจ
เจ้าทำอย่างมีเกียรติ ทรัพย์สมบัตินี้
ไม่ใช่ของชาวเมือง
ทะเลสาบ
ทองคำ...
เป็นของเรา
และของเราเท่านั้น
ตราบที่ข้ามีลมหายใจ
ข้าจะไม่แยกห่าง...
ทองแม้แต่เหรียญเดียว
ไม่....
แม้แต่...
ชิ้นเดียว
กุนดาบาด
พ้นไปนั้นมีอะไร
ศัตรูเก่า
อาณาจักรโบราณ
แห่งแองมาร์
ป้อมนี้เคยเป็นปราการเหล็ก
มันคือคลังเก็บศาสตราวุธ
อาวุธที่ถูกหลอมขึ้นเพื่อสงคราม
แสง ข้าเห็นการเคลื่อนไหว
เรารอฟ้ามืดสนิทก่อน
มันเป็นที่อาถรรพ์ ธอเรียล
ยุคหนึ่งคนของเรารบ
บนแผ่นดินนั้น
แม่ข้าตายที่นั่น
พ่อข้าไม่พูดถึงเรื่องนี้เลย
ไม่มีหลุมศพ
ไม่มีความทรงจัา
หรือสิ่งใดๆ
หลีกทาง
เอาใหม่อีกที
ไม่ ไม่
ไม่ นี่ เจ้า
เจ้าหมวกแหลม
เออ
เจ้านั่นแหละ
เราไม่รับคนจรจัด ขอทานหรือคนร่อนเร่
ตอนนี้เราปัญหาเยอะอยู่แล้ว
ไปให้พ้น ขึ้นม้าไปเลย
ใครเป็นหัวหน้าที่นี่
ใครถามล่ะ
มองข้ามความขัดแย้ง กับคนแคระไปก่อน
สงครามกำลังจะมา
แหล่งอาจม
ของโดลกูลดูร์
ว่างเปล่าแล้ว
ทุกคน
มีอันตรายถึงชีวิต
ท่านพูดเรื่องอะไร
ไม่รู้จัก
พ่อมดเลยสินะ
พวกเขาเหมือนสายฟ้า ในฤดูหนาวลมแรง
โหมกระหน่ำจากแดนไกล สร้างความตระหนก
แต่บางคราวพายุ
ก็เป็นเพียงพายุ
คราวนี้ไม่ใช่
กองทัพออร์คกำลังเคลื่อนมา
นักรบที่ถูกฝึกทำสงครามโดยเฉพาะ
ศัตรูเราฟื้นกำลังครึ่งหนึ่งแล้ว
ทำไมเขาเผยตัวก่อนเวลา
เพราะว่าเราบังคับเขา
เราบังคับเขา เมื่อธอริน โอเคนชีลด์มาทวงคืน
บ้านเกิด
คนแคระไม่ควรไปถึงเอเรบอร์
ผีร้ายอาซ็อกถูกส่งมาฆ่าพวกเขา
เจ้านายมันต้องการอำนาจเหนือขุนเขา
ไม่ใช่เพื่อทรัพย์สมบัติ
แต่ที่มั่นนั้นเป็นจุดยุทธศาสตร์
นี่คือด่าน
เข้ายึดอาณาจักรแองมาร์จากทางเหนือ
หากอาณาจักรชั่วช้าผงาดขึ้นอีกครั้ง
ริเวนเดลล์ ลอริเอน ไชร์
แม้แต่กอนดอร์จะล่มสลาย
กองทัพออร์คที่ท่านพูดถึง มิธรันเดียร์
อยู่ที่ไหนหรือ
กองทัพเราจะถึงที่หมายเมื่อยั่ารุ่ง
จู่โจมไม่ให้มันตั้งตัว
เจ้าพวกโง่เอ๋ย
มันลืมว่ามีสิ่งใดอยู่ใต้แผ่นดินนี้
พวกมันลืมเจ้าหนอนยักษ์
ถ้าจะเข้าไป
ก็ควรไปตอนนี้
พวกมันพรึ่บเต็มไปหมด
ค้างคาวพวกนี้ถูกฝึกมาเพื่อการเดียว
เพื่ออะไร
สงคราม
เราต้องไปเตือนคนอื่นๆ
ช้าจะไม่ทันการ
เร็วเข้า
คำพูดของข้าไร้ค่าตั้งแต่เมื่อไหร่
ท่านคิดว่าข้าพยายามจะทำอะไร
ท่านพยายามจะช่วย คนแคระเพื่อนของท่าน
ข้าชื่นชมน้ำใจที่ท่านมีต่อเพื่อน
แต่มันเปลี่ยนความตั้งใจข้าไม่ได้
ท่านเป็นคนเริ่มเรื่องนี้ มิธรันเดียร์
หวังว่าคงไม่ถือ หากข้าจะขอเป็นคนจบมัน
พลธนูเข้าประจำที่รึยัง
- พะยะค่ะ - ออกคำสั่งไป
หากมีอะไรเคลื่อนไหว บนภูเขานั้น
ฆ่ามัน
คนแคระหมดเวลาแล้ว
นี่ มือธนู
เจ้าอยากทำเช่นนี้รึ
ทองสำคัญต่อเจ้ามาก
จะซื้อมันด้วยเลือดของพวกคนแคระรึ
มันจะไม่ถึงขั้นนั้น
- พวกเขาไม่มีทางสู้ศึกนี้ได้ - แต่ก็หยุดพวกเขาไม่ได้
ท่านคิดว่าคนแคระจะยอมแพ้...แต่ไม่
พวกเขาจะสู้ตายเพื่อป้องกันตัว
บิลโบ แบ๊กกิ้นส์
หากข้าจำไม่ผิด
นี่คือฮาล์ฟลิ่งที่ขโมยกุญแจ
คุกใต้ดินข้า
จากทหารยาม
ใช่
ข้าขอโทษ
ด้วย
ข้ามา...
เพื่อมอบสิ่งนี้
ให้ท่าน
ดวงใจแห่งขุนเขา
อัญมณีกษัตริย์
มูลค่าเกินประมาณนับ
เจ้าจะมอบให้ใคร
ได้ยังไง
ข้าถือเป็นส่วนแบ่งส่วนที่ 14 ของข้า
ทำไมเจ้าทำอย่างนี้
เจ้าไม่ได้ติดหนี้เรา
ข้าไม่ได้ทำเพื่อท่าน
ข้ารู้ว่าคนแคระเป็นพวกดื้อดึง
หัวแข็ง
และพูดยาก
พวกเขาน่าสงสัย มีลับลมคมใน
และกริยามารยาทก็เกินรับ
แต่พวกเขาก็กล้าหาญ
มีนั้าใจ
และรักเพื่อนไม่แพ้ใคร
ข้าชอบ
พวกเขาและจะช่วยหากทำได้
ธอริน
ให้ค่าเพชรเม็ดนี้เหนือขุมทรัพย์ใด
ข้าเชื่อว่าเขา จะให้สิ่งที่เป็นของท่าน
เพื่อแลกเปลี่ยน
ไม่จำเป็นต้องรบกัน
คืนนี้นอนซะ
- พรุ่งนี้เจ้าต้องเดินทาง - เหอ
- ไปให้ไกลที่สุด - ข้าไม่ไป
ท่านเลือกข้าเป็นคนที่ 14 เรื่องอะไรข้าจะทิ้งคณะ
ไม่มีคณะเดินทางแล้ว
ข้าไม่อยากคิด ธอรินจะทำยังไงถ้ารู้เข้า
ข้าไม่กลัวธอริน
แต่เจ้าควรกลัว
อย่าประเมิน
พิษภัยของทองต่ำเกินไป
ทองคำที่
มังกรยักษ์โอบรัดนานปี
พิษไข้มังกรที่ซึมเข้าหัวใจทุกคน
ที่เข้าใกล้
เกือบทุกคน
พวกเจ้า...
หาที่นอนให้ฮอบบิท
และอาหารด้วย
เขาสมควรได้
นี่...
คอยดูเขาให้ดี
ถ้าเขาคิด
จะหนี รีบบอกข้า
เดินไป
ฮอบบิทโง่เอ๊ย
ตื่นได้แล้ว เจ้าฮอบบิท ลุกขึ้น
ดอกต่อไป จะปักกลางแสกหน้าเจ้า
เรามาเพื่อบอกเจ้า
สิ่งที่เจ้าส่งมาจ่ายหนี้
ข้าจะรับมันไว้
จ่ายหนี้อะไร
ข้าไม่ได้จ่ายอะไรเจ้า
เจ้าไม่มีอะไรเลย
เรามีสิ่งนี้
เพชรอาร์เคนสโตน
ขโมย
เจ้าเข้ามาเอาของ ในบ้านเราได้ยังไง
นั่นคือเพชรของราชา
ราชาก็ควรได้มันไป
ด้วยความยินดี
แต่ก่อนอื่น เขาต้องรักษาคำพูด
มันเห็นเราเป็นไอ้โง่
นี่เป็นแผนหลอก
พวกมันโกหก
อาร์เคนสโตน ยังอยู่ในภูเขาเรา
เจ้าหลอกลวงเรา
ไม่ได้หลอก
เพชรเป็นของจริง
ข้าให้เขาไปเอง
เจ้า
ข้าถือเป็นส่วนแบ่งของข้า
เจ้าขโมยของๆ ข้า
ขโมยท่านหรือ ไม่
ข้าเป็นขโมย แต่ข้าก็สุจริต
มันเป็นส่วนแบ่ง ที่ข้าควรได้
ส่วนแบ่งเจ้าหรือ
ส่วนแบ่งเจ้า
เจ้าไม่มีส่วนแบ่ง อะไรทั้งนั้น เจ้าฮอบบิทชั้นต่ำ
ทีแรกข้าจะให้ท่าน
- จะให้ตั้งหลายครั้งแล้ว แต่... - แต่อะไร
ไอ้โจร
ท่านเปลี่ยนไป ธอริน
คนที่ข้าเจอ
ในแบ็กเอนด์จะไม่ผิดคำสัญญา
จะไม่สงสัยความภักดี
จากพี่น้อง
อย่าบังอาจพูดกับข้า...
ถึงความภักดี
โยนมันลงกำแพง
ไม่ได้ยินหรือไง
งั้นข้าโยนมันไปเอง สารเลว
อย่า
ทั้งพ่อมดที่บังคับ
- ให้เรารับเจ้ามาด้วย - ถ้าเจ้าไม่ชอบหัวขโมยของข้า
ก็ได้โปรด
อย่าทำร้ายเขา
ส่งเขาคืนให้ข้า
ท่านไม่ได้แสดงตน เป็นผู้สูงเกียรติ สมกับเป็นกษัตริย์ใต้ขุนเขา
ธอริน
บุตรแห่งธราอิน
จากนี้ไปข้า จะไม่คุยกับพ่อมด...
ไป
หรือหนูจากไชร์
เราตกลงกันได้หรือยัง
อาร์เคนสโตน
แลกกับสิ่งที่ท่านสัญญาไว้
ให้คำตอบเรามา
ท่านจะเลือกสันติ...
หรือสงคราม
ข้าจะทำสงคราม
ไอร์อ้อนฟุต
นั่นใครหรือ
เขาดูอารมณ์เสียนะ
เขาคือดาอิน เจ้าแห่งเขาไอร์อ้อน
ญาติ
- ธอริน - นิสัยเหมือนกันไหม
ระหว่าง 2 คนนี้ ข้าว่าธอริน มีเหตุผลกว่า
สวัสดียามเช้า
สบายดีไหม
ข้ามีข้อเสนอเล็กน้อย
ถ้าพวกเจ้าจะสละเวลา
ฟังซักหน่อย
ข้าอยากให้พวกเจ้า...
ไสหัวไปซะ
หมดทุกตัว
เดี๋ยวนี้
อยู่กับที่
ฟังก่อน ท่านดาอิน
แกนดัล์ฟ พ่อมดเทา
บอกพวกป่าเถื่อนนี้
ไปซะ ไม่งั้นข้า
จะเอาเลือดมันล้างดิน
เราไม่จำเป็นต้องรบ
คนแคระ มนุษย์ หรือเอลฟ์
เพราะกองทัพออร์ค
กำลังยกพลมาที่นี่
สั่งให้ทหารเจ้าหยุด
ข้าจะไม่หยุด ให้เอลฟ์ตนไหน
อย่าว่าแต่เจ้า เอลฟ์แดนไพรไร้สัตย์วาจา
มันไม่มีค่าสิ่งใด ต่อคนของข้า
ถ้ามันเลือก
จะยืนขวางข้า กับญาติข้า
ข้าก็จะแบะหัวกะโหลกมัน
ดูซิมันยังจะยิ้ม น่าหมั่นไส้อยู่ไหม
เขาก็บ้า เหมือนญาติเขา
ได้ยินไหม เพื่อน เอามัน
มันอยากได้ค้อน กระหน่ำไป
หนอนยักษ์
โธ่ไม่เอาน่า
กองทัพข้า
จงออกมา
กองทัพนรก ใกล้เข้ามาแล้ว
สู่สงคราม สู่สงคราม บุตรแห่งดูริน
ข้าจะข้ามกำแพงไปรบ ใครจะไปกับข้า
- ข้า - ใช่ พวกเราไป
อยู่เฉยๆ ที่นี่
เราจะไม่ทำอะไรหรือ
ข้าสั่งให้อยู่ที่นี่
กองทัพเอลฟ์
จะไม่สู้หรือ
ธรันดูอิล
นี่คือความบ้าคลั่ง
บุก
ใช่
แกนดัล์ฟ
เราอยู่ตรงนี้จะดีหรือ
ส่งอสูรสงครามเข้าไป
มันรับศึกสองด้านไม่ไหว
เราได้เปรียบแล้ว
บุกเข้าตีเมือง
อาซ็อก
มันพยายามกันเราออก
ทุกคน
ถอยกลับไปเดล
เดี๋ยวนี้
กลับเข้าเมือง
บิลโบ ทางนี้
ไซกริด
ทิลด้า
ลูกข้าล่ะ ลูกๆ ข้าอยู่ไหน
ข้าเห็นพวกเขา อยู่ที่ตลาดเก่าแน่ะ
ตลาด
พวกเขาอยู่ไหนแล้ว
ทิลด้า ไซกริด
บาร์ด พวกออร์คบุกมาทางถนนสูง
นำพลธนู ไปกำแพงตะวันออก ต้านไว้ให้นานที่สุด
พลธนู ทางนี้
ออร์คยึดถนนสโตนแล้ว
พวกมันเต็มไปหมด
พวกเจ้าที่เหลือ
ตามข้ามา
บุกเข้าไป
ตายเป็นตาย
พ่อ
- ทางนี้ - เราอยู่ทางนี้
เบอิน ไซกริด
หมอบลง
ฟังนะ
พ่อ
ต้องการให้ลูก พาผู้หญิงและเด็กๆ
ไปที่ห้องโถงใหญ่
และปิดกั้นประตูไว้
ลูกเข้าใจไหม
ห้ามออกมา ไม่ว่ามีเรื่องอะไร
เราอยากอยู่กับพ่อ
เชื่อฟังคำสั่งของพ่อสิ
ข้าพาไปเอง
ขอรับ
พ่อสั่งแล้วนะ
เราจะไปห้องโถงใหญ่
ผู้หญิงและเด็กเท่านั้น
ผู้ชายทุกคน
ต้องช่วยกันสู้
เจ้าต้องกลับมา
ข้าจะพาเด็ก ไปที่ปลอดภัย
ข้าจะกลับมาช่วยรบ ลุกขึ้น
ดูแลพวกเขานะ
เร็วสิยายแก่
ไปที่ห้องโถงใหญ่
หลีกทางให้ข้า
ใครพิการทิ้งเลย
มันป้องกันเมืองไม่อยู่
พวกคนแคระใกล้จะได้ชดใช้แล้ว
ไอ้พวกกากเดน
ธอรินอยู่ไหน
เราต้องการเขา เขาอยู่ที่ไหน
ละเลงเลือดบนแผ่นดินมัน
ฆ่ามันให้หมด
ทุกคนถอย
เราเป็นพวกทิ้งพี่น้อง
ตั้งแต่เมื่อไหร่
ธอริน
พวกเขากำลังตาย
อยู่ข้างนอก
ในภูเขามีห้องโถงซับซ้อนหลายชั้น
เป็นที่ให้เราป้องกันตัว
รวมคน เพื่อความปลอดภัย
ใช่
มันต้องอย่างนี้
ขนทองคำ ลงไปชั้นล่างสุด
- เพื่อความปลอดภัย - ไม่ได้ยินข้ารึไง
ดาอินถูกปิดล้อม
พวกเขาถูกล้อมฆ่า ธอริน
สงครามต้องมีคนตาย
ชีวิตสั้น...
ทรัพย์สมบัติ
มากมายอย่างนี้ ตีค่า
เป็นชีวิตไม่ได้
มันล้ำค่า
เสียเลือดเนื้อเท่าไหร่ ก็เสียไป
เจ้าอยู่ในห้องกว้างใหญ่
พร้อมมงกุฏบนหัวเจ้า
แต่เจ้ากลับตกต่ำ กว่าที่เคยเป็น
อย่าพูดกับข้า...
เหมือนกับข้าเป็นหัวหน้าคนแคระชั้นต่ำ
เหมือนข้า
ยังเป็นแค่...
ธอริน
โอเคนชีลด์
- ข้าเป็นราชาของเจ้า - เจ้าเคยเป็นราชาของข้า
เจ้าเคยเป็นตลอดมา
เจ้าไม่รู้หรอกว่าเจ้าเป็นอะไรไปแล้ว
ไป
ออกไป
ก่อนที่ข้าจะฆ่าเจ้า
เจ้าอยู่ที่นี่
พร้อมมงกุฏบนหัว
แต่เจ้ากลับตกต่ำกว่าที่เคยเป็น
ทรัพย์สมบัติมากมายอย่างนี้ ตีค่าเป็นชีวิตไม่ได้
ความเจ็บป่วย ที่อยู่ในทรัพย์สมบัตินั้น
ความโลภมืดบอดของราชา
ข้าไม่ใช่ราชาหรือ
ทองคำ...
เป็นของเรา
ของเราเท่านั้น
ข้าจะไม่แยกห่าง
จากทอง... แม้แต่เหรียญเดียว
เขาเห็นแต่ความปรารถนา ของตัวเอง
เหมือนกับข้า เป็นหัวหน้าคนแคระชั้นต่ำ
ธอริน โอเคนชีลด์
ความเจ็บป่วยที่ทำให้ปู่ท่านกลายเป็นบ้า
นี่คือธอริน
บุตรแห่งธราอิน บุตรแห่งธรอร์
ข้าไม่เป็นเหมือนปู่ข้า ข้าไม่เป็นเหมือนปู่ข้า
เจ้าเป็นรัชทายาทแห่งดูริน
พวกเขากำลังตายอยู่ข้างนอก
ทวงคืนเอเรบอร์
ดาอินถูกปิดล้อม
กำลังจะตาย
ถูกปิดล้อม
กำลังจะตาย
ทวงคืนบ้านเกิดเจ้า
ท่านเปลี่ยนไป ธอริน
ข้าไม่เป็นเหมือนปู่ข้า
ทรัพย์สมบัติมีค่า กว่าเกียรติของท่านหรือ
ข้าไม่เป็นเหมือนปู่ข้า
ทรัพย์สมบัตินี้ จะนำมาเพียงความตาย
ถอนกำลัง
กลับไปที่ภูเขา
ถอนกำลัง
ถึงจุดจบ
ของพวกมัน
เตรียมจู่โจม ครั้งสุดท้าย
ข้าจะไม่หลบซ่อน
อยู่หลังกำแพง
ขณะที่คนอื่นรบ และล้มตายเพื่อเรา
ข้าไม่ใช่เลือดคนขลาด ธอริน
ใช่
นั่นไม่ใช่เรา
เราคือบุตรแห่งดูริน
และบุตรแห่งดูริน...
ไม่หัวหดหนีสงคราม
ข้าไม่มีสิทธิ์ ที่จะร้องขอ สิ่งนี้จากพวกเจ้า
เจ้าจะติดตามข้า...
เป็นครั้งสุดท้ายไหม
ช้าไว้ก่อน รอก่อน
จู่โจม
ธอริน
เพื่อองค์ราชา
คนแคระ
พวกเขาสู้แล้ว
พวกเขาสู้ เพื่อราชา
ใครพร้อมจะสู้ จนเลือดหยดสุดท้าย
ตามข้ามา
เราจะเคียงข้างกัน ทั้งยามเป็นและยามตาย
- ข้าสู้ด้วย - หยิบอาวุธ
- มากับเราเถอะ - ไม่ๆ ๆ
- ยายแก่แล้ว ปล่อยยายเถอะ - อย่ากลัวไปเลย
ข้าบอกให้ปล่อย
อัลฟริด ลิคสปิตเทิล
เจ้ามันหน้าขี้ขลาด
ขี้ขลาดรึ
ไม่ใช่ผู้ชายทุกคน กล้าใส่กระโปรงอย่างข้า
แกไม่ใช่ผู้ชาย
แกมันหน้าตัวเมีย
ดาอิน
ธอริน
รอก่อน
ข้ากำลังไป
ไง ญาติสุดหล่อ
มัวทำอะไรมาช้าเลย
ไอ้แมลงพวกนี้ มันมีเยอะเกิน ธอริน
มีแผนกำจัดมันไหม
มี
เราจะเด็ดหัว จ่าฝูงมันก่อน
อาซ็อก
ข้าจะฆ่าไอ้เห็บตัวใหญ่นี่ซะ
จู่โจม
เอาแต่ลุยจะไม่รอด
แกนดัล์ฟ
นั่นธอริน
ฟิลี คิลี
และดวาลิน
เขาพาขุนพลประจำตัวมา
มาเพื่อทำอะไร
ตัดหัวอสรพิษ
ต้านไว้
แกนดัล์ฟ
เลโกลัส
เลโกลัส กรีนลีฟ
มันมีกองทัพที่สอง
บอล์กนำทัพออร์คกุนดาบาด ใกล้มาถึงแล้ว
กุนดาบาด
มันวางแผนมานานแล้วซินะ
อาซ็อกนัากำลังปะทะ แล้วให้บอล์กบุกจากทางเหนือ
ทางเหนือ
ทางไหนคือทิศเหนือ
- ถามเอาจริง - เรเวนฮิลล์
เรเวนฮิลล์
ธอรินอยู่ที่นั่น
ฟิลีกับคิลี ก็อยู่ที่นั่น
อาซ็อกอยู่ไหน
ดูคล้ายป้อมร้าง
ข้าว่าอาซ็อกหนีไปแล้ว
ข้าคิดว่าไม่ใช่
ฟิลี...
พาน้องชายเจ้า
ไปตรวจให้ทั่วป้อม
ระวังตัวอย่าให้ใครเห็น
ถ้าพบเห็นอะไร
กลับมาบอกข้า อย่าปะทะเอง
- เข้าใจไหม - เรามีแขกไม่ได้รับเชิญ
ก็อบลินนักฆ่ารับจ้าง
แค่ร้อยครึ่งร้อย
มีกี่ตัวฆ่าให้หมด ไป
ไป
เข้ามา
ระดมพลกลับ
ฝ่าบาท ส่งกำลัง
ไปเรเวนฮิลล์ คนแคระกำลังคน
สู้ไม่ได้
ต้องไปเตือนธอริน
อยากเตือนก็ไปเตือน
ข้าสูญเสียชาวเอลฟ์ ให้แผ่นดินวิบากนี้มากแล้ว
พอกันที
ธรันดูอิล
ข้าไปเอง
อย่าพูดตลกน่ะ
เจ้าไม่รอดหรอก
ทำไมล่ะ
พวกมันจะเห็นเจ้า และฆ่าเจ้า
อ๋อไม่หรอก
พวกเขาไม่เห็นข้าหรอก
ไม่ต้องมาถามอีก
ไม่อนุญาต
ข้าไม่ได้ขออนุญาตท่าน แกนดัล์ฟ
ท่านจะไม่ไปไหน
ท่านจะไม่ทิ้งพวกเขา
ไม่ใช่ครั้งนี้
ไปให้พ้นทางข้า
คนแคระจะถูกสังหารหมู่
ใช่ พวกเขาจะต้องตาย
วันนี้
วันพรุ่งนี้
หนึ่งปีจากนี้ หรือร้อยปีจากนี้
มันสำคัญตรงไหนรึ
พวกไม่มีชีวิตอมตะ
ท่านคิดว่าชีวิตตนเอง มีค่ากว่าพวกเขาหรือ
เมื่อไม่มีความรักในนั้น
ไม่มีความรักในใจท่าน
เจ้ารู้มากแค่ไหนเรื่องความรัก
แค่ศูนย์
ความรู้สึกที่เจ้ามีต่อคนแคระนั้น
มันไม่จริง
เจ้าคิดว่าเป็นความรัก
เจ้าพร้อมจะตายเพื่อมันไหม
หากคิดทำร้ายนาง...
ข้ามศพลูกไปก่อน
ข้าจะไปกับเจ้า
ลุกขึ้น
ไปไกลๆ ข้าเลย
ข้าไม่ใช่ขี้ข้าเจ้า
คนอื่นวางใจเจ้า
เชื่อฟังเจ้า
ตำแหน่งเจ้าเมือง
ลอยมาเสนอให้เจ้า
แต่เจ้ากลับโยนทิ้ง
เพื่ออะไร
อัลฟริด
กระโปรงซับในโผล่
เฮ้ เจ้าอยู่นี่
ลงไปค้นชั้นล่าง
ทางนี้ข้าเอง
ไอ้ออร์คสารเลวอยู่ที่ไหนนะ
ธอริน
บิลโบ
ท่านต้องหนีไปเดี๋ยวนี้
อาซ็อกกับกองทัพที่สอง เคลื่อนมาจากทางเหนือ
ป้อมนี้ถูกล้อมหมดแล้ว
- เราไม่มีทางหนี - เราอยู่ใกล้มาก
ออร์คชั่วมันต้องอยู่ที่นี่ เราหาต่อเหอะ
ไม่ นั่นคือเป้าหมายมัน
ล่อเราเข้าไป
นี่เป็นกับดัก
หาตัวฟิลีกับคิลี เรียกกลับมา
ธอริน แน่ใจหรือ
ไปเถอะ
เราต้องอยู่เพื่อสู้ในวันหน้า
เจ้าคนนี้ตายคนแรก
แล้วค่อยถึงเวลาของน้องชายมัน
จากนั้นก็เป็นเจ้า โอเคนชีลด์
เจ้าจะตายเป็นคนสุดท้าย
ไป
หนี
สิ้นวงศ์ตระกูลคนแคระ
คิลี
ธอริน
ธอริน ไม่
ฆ่าให้หมด
ไม่นะ
คิลี
เข้ามาฆ่ามัน
ฆ่ามันซะ
คิลี
ธอเรียล
คิลี
ไม่
ธอเรียล
พญาอินทรีมาแล้ว
บิลโบ
อย่าขยับ อย่าขยับ นอนนิ่งๆ
ดีใจที่เจ้ามา
ข้าขอตายจากเจ้าในฐานะเพื่อน
ท่าน
ไม่ตายหรอก ธอริน
ท่านจะต้องอยู่
ข้าอยากถอน
คำพูดที่พูดกับเจ้าบนกำแพง
เจ้าทำสิ่งที่เพื่อนแท้ทำให้กัน
ยกโทษให้ข้าด้วย
ข้ามืดบอดจนมองไม่เห็น
ข้า...ข้าขอโทษจริงๆ
ข้าพาเจ้ามาพบอันตราย
ไม่ ข้าดีใจที่มาร่วมอันตรายกับท่าน
ทุกอันตรายเลย
มันสูงเกินวาสนา ของแบ๊กกิ้นส์คนไหนๆ
ลาก่อน...
เจ้าหัวขโมย
กลับไปหาหนังสือของเจ้า
เก้าอี้ของเจ้า
ปลูกต้นไม้ของเจ้า
ดูมันเติบโต
หากคนทั้งหลาย
เห็นคุณค่าของบ้าน
มากกว่าทองคำ
โลกนี้จะมีความสุขมากขึ้น
ไม่ๆๆ ไม่
ธอริน ข้าไม่ให้ท่านตายนะ
ธอริน
ธอรินๆ อดทน แข็งใจไว้
ได้โปรด
นกอินทรี
นกอินทรีมาแล้ว
ธอริน
นกอิน...
ลูกกลับป่าไพรไม่ได้
เจ้าจะไปไหน
ลูกยังไม่รู้
ขึ้นเหนือสิ
ไปหาเผ่าดูเนไนน์
ที่นั่นมีคนจรคนหนึ่ง เจ้าควรรู้จักเขา
อาราธอร์นพ่อเขาเป็นคนดี
ลูกชายเขา...
สักวันอาจเป็นคนสำคัญ
เขาชื่ออะไร
เขาเป็นที่รู้จักในชื่อสไตรเดอร์
ชื่อจริงเขา...
เจ้าต้องไปค้นหาเอง
เลโกลัส
แม่เจ้ารักเจ้า...
มากยิ่งกว่าใคร
มากกว่าชีวิต
พวกนั้นอยากฝังศพเขา
ใช่
หากนี่คือรัก ข้าก็ไม่ต้องการมัน
เอามันไปจากข้าที
ได้โปรด
ทำไมมันเจ็บเหลือเกิน
เพราะมันคือรักจริง
คืนนี้จะมีงานเลี้ยงใหญ่
ร้องรำทำเพลง บอกเล่าเรื่องราว
ธอริน โอเคนชีลด์...
จะกลายเป็นตัานาน
ข้ารู้ท่านต้องยกย่องเขาเช่นนั้น
แต่กับข้า เขาไม่ใช่
เขาเป็น...
สำหรับข้า...
เขาเป็น...
ข้าไปเงียบๆ ดีกว่า บอกคนอื่นนะว่าข้าลา
เจ้าบอกพวกเขาเองได้
พวกเจ้าคนไหน ผ่านไปแบ็กเอนด์
จิบชา 4 โมง
ของกินมีเหลือเฟือ
ยินดีต้อนรับทุกเวลานะ
ไม่ต้องเคาะประตูยังได้
ถึงแล้ว เขตแดนไชร์
ข้าจะแยกไปตรงนี้ล่ะ
น่าเสียดาย
ข้าชอบให้มี...
พ่อมดอยู่ใกล้ๆ
มีแล้วโชคดีน่ะ
เจ้าคงไม่คิดว่า ที่เจ้ารอดการผจญภัยกลับมาได้
เป็นเพราะโชคนะ
แหวนวิเศษไม่ควรใช้พร่ำเพรื่อ บิลโบ
อย่าคิดว่าข้าโง่สิ
ข้ารู้เจ้าเจอมันในถ้ำก็อบลิน
และข้าจับตาดูเจ้า
มาแต่นั้น
งั้นก็ขอบคุณ
โชคดีแกนดัล์ฟ
โชคดี
ท่าน
ไม่ต้องห่วงแหวนนะ ข้าทำตกจากกระเป๋าช่วงรบกัน
หายไปแล้ว
เจ้าเป็นคนดีมาก แบ๊กกินส์
และข้าชอบเจ้า
มาก
แต่เจ้าเป็นหนุ่มน้อยตัวเล็กๆ
ในโลกที่กว้างใหญ่
เดี๋ยวนะ นั่นกล่องเก็บของแม่ข้า
แล้วนั่นเก้าอี้โต๊ะอาหารข้า
ที่วางเท้าของข้า...วางลง
นี่มันอะไรกัน
สวัสดี
คุณบิลโบ
มาอยู่ตรงนี้ได้ไงเนี่ย
หมายความว่าไง
ทุกคนสันนิษฐานว่า เจ้าตายไปแล้ว
แต่ข้ายังไม่ตาย
สันนิษฐานใหม่สิ
ข้าไม่รู้ว่าจะทำได้ไหม
คุณบิลโบ
21 มีใครให้
มากกว่า 21 ไหม
"ประมูลขาย บ้านบิลโบ แบ๊กกิ้นส์ผู้ล่วงลับ"
ขายให้คุณโบลเจอร์
เอาไว้ให้เจ้าอ้วนหนุนขาเล่น
จะมีใครประมูลชิ้นนี้ไหม
ผลิตในไชร์
ไม่ใช่ของคนแคระทำ
หยุดเลย
หยุด
- นี่มันไม่ใช่แล้ว - เจ้าเป็นใคร
ถามได้ไง ข้าเป็นใคร
เจ้ารู้จักข้าดี
โลบีเลีย แซ็ควิลล์ แบ๊กกิ้นส์
นี่มันบ้านข้า
นั่นช้อนของข้า ขอบใจมาก
- มันผิดธรรมเนียม - หลีกทาง
ที่เจ้าหายตัวไป
13 เดือนเชียวนะ
ถ้าเจ้าเป็น
บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ และยังไม่ตาย
พิสูจน์ได้มั้ยล่ะ
อะไรนะ
หลักฐานทางการ ที่มีชื่อเจ้า
ติดอยู่ก็ได้
นั่นสิๆ ใช่ๆ
นี่เป็นสัญญา การจ้างงานไปเป็น เอ่อ...
เอาเหอะ เป็นอะไรก็
นี่ลายเซ็นของข้า
ใช่
ดูเหมือนจะเป็นของจริง
ใช่
ดูไม่น่าสงสัยอะไร
คนที่เจ้าไปรับจ้างเขา เป็นใครกัน
ธอริน โอเคนชีลด์
เขา...
เขาเป็นเพื่อนข้า
"บ.บ."
ไม่ ขอบคุณ
บ้านนี้ไม่รับแขก ผู้หวังดี
ญาติห่างๆ ก็ไม่สน
แล้วถ้า
สหายเก่าแก่ล่ะ
แกนดัล์ฟ
บิลโบ แบ๊กกิ้นส์
แกนดัล์ฟเพื่อนยาก
ดีใจที่เจอเจ้า
อายุ 111 ปีแล้วใครจะไปเชื่อ
เข้ามาๆ
ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ
"รำลึกแด่เพื่อนของเรา ไมค์ ฮอปกินส์ - ขอจงสู่สุคติ"
คำแปล โดย: ธนัชชา ศักดิ์สยามกุล
[Thai]